Heta rêfêrêndûma

bona Serxwebûna Kurdistanê

maye:

Helbestvanê ber dilê gelekan ezîz

Helbestvanê ber dilê gelekan ezîz

Yücel Aslan sala 1975 an li gundê Qirimqayê, navçeya Qereçanê, girêdayî bajarê Erzirumê hatiye dinê. Mala wana pirnefer e, ew ji 10 zarokan yê nehan e. Helbestvanê paşerojê rewşeke çetin da mezin bû û ji rûyê dijwarîyên aborî de bavê nikaribû kurê xwe bide xwendinê. Lê Yücel, ku ewqasî hewasa wî berbi zanebûnan hebû, xwexwa hînî nivîsar û xwendinê bû.

Yücel nêzîkî 25 salan e li Stenbolê dijî û karmendê kompanîa avayîçêkirinê ye, ya bi navê “YÜCEL YAPİ”.

Yücel Aslan zewicîye, 3 zarokên wî hene: dudu qîz in – Zelal û Dijle, law – Ferat. Ew zimanê kurdî, tirkî dizane, usa jî kurdîya bi tîpên erebî û rusî dizane biaxive û bixûne. Car-cara diçe cîyê bûyîna xwe û bi hewaskarîya mezin neferê mala xwe ra tevayî diçe zozanan. Wêderê ew nava tebîyetê digere û ji wê ruhdarbûna efrandarîyê distîne.

Fermo, çend helbestên Yücel Aslan bixwînin:

Êdî ez berê xwe nadim Erebistanê

Îro şûnva çûyîneke min e hecê hebe, min êdî biryara xwe daye

Ez ê şûna Erebîstanê, berê xwe bidim Kurdistanê

Ez ê şûna Mekkê, berê xwe bidim Şengalê

Ez ê şûna Medînê, berê xwe bidim Kobaniyê

Ezê şuna Girê Erefayê, berê xwe bidim Girê Zorava

Ez ê şûna Girê Mûzerifê, berê xwe bidim Girê Miştenûrê

Ez ê şûna girê Sefa û Mervêyê, berê xwe bidim Girê Spî

Ez ê şûna kevirê Hacer el Eswedê, serê xwe bidim ser kevirê çiyayên Kurdistanê

Ez xêr û xêratê xwe jî nadim erebê qilêrok û spîxur, ez ê bidin zarokên kurdan, yên sêwî ewên bê dê, bê bav ber dîwara mane

Ez ê şûna hêramê ereban yên delme direj, şal û şapikên kurmanciyê bidim ser bejna xwe

Ez ê şûna ava zemzemê jî, vexwim ava çemên Dijle, Ferat, Minzûr, Erez, Xabur û Mûradê, na na weleh ez ser wan çeman jî avê venaxwim, wê demê zarokên serê Çiyayê Şengalê û kal û pîrê Kobanîyê li ser xetê yê bikevin bîra min, hinek ji wan nêz da, hinek jî ji wana jî, tî mirin, ka wê demê ez ê çawa wê avê dilrihetî vexwim…

Ez dema vegeriyam jî kumik, tizbî, gustîl û xurmeya, heval û hogiran belav nakim

Ez ê ser rêya vegerê serîkî bidim bax û baxçeyên Efrînê

Westa xwe hildim di bin dara zeytûnê

Bidim destê xwe pirtûka Ehmedê Xanî a Mem û Zînê

Ez ê çiqilekî tenê jê biçirpînim, dua bikim êvara înê

Guman heye bi wê çiqilê aştî were ser rûyê vê dinê.

Zimanê kurdî

Tu çiqas şirîn î, çiqas xweş î

Mîna xalîçeke nexş bi nexş î

Mîna cihêzê qîzeke çavreş î

Mîna dayka min gul û geş î

Tu hem beybun î, hem binevş î

Tu mîna siwarekî kubarî keleş î

Tu mîna hespekî kihêlî reş î

Te ewqas tîr û kevan xwar in

Tu hîn dibezî, hîn dimeşî

Tu avêtin ji çapxana

Tu buyî benîştê devê nezana

Lê te xwe parast bi awakî zana

Xanî bi Mem û Zînê tu anî pirtûkxana

Herîrî tu kirî devê helbestvana

Feqîyê Teyran bi Hespê Reş

Dayî rihwan li meydana

Erebê Şemo bi Şivanê Kurmanca

Dayî nasîn bi nîşana

Qanatê Kurdo pesinê te da

Ba kurdîzana

Tu Gumrîye hatî xewna Hecîyê Cindî

Li sêwîxana

Ber sura Amedê gel kalemêra

Li çayxana

Tu mîna şekirekî Şamê helîyayî

Li ser zimana.

Ez li Şengalê Êzdî me

Ez li Şengalê Êzdî me

Çîyayê Dêrsimê de Elawî me

Kerbelayê de Qizilbaş im

Kobanîyê de Kurdê reş im

Ber beyta Lalişê de Şêx Adî me

Kela Xoşabê de Mîr Hesenê Welî me

Şagirtê Medresa Sor im

Ez kurdekî Mehmûdî me

Ber sûra Dîyarbekirê şûrê destê

Badê Dostikî me

Li qeraxê Çemê Ridwanê rimê destê

Mîrzikê Zaza me, ez lawikê Xaltî me

Ser tixubê Îranê mawûzera destê

Simko yê Şikakî me

Ber gola Ûrmîyê Emirxanê lepzêrîn im

Pênûsa Elîyê Teremoxî yê ziman şêrîn im

Nobedarê doza Berzanîyê mezin im

Guhê keçên şervan de guhar

Zendê wan de bazin im

Ez gêrîla me hêvîyên min

Qasî Zagrosan mezinin

Ser vê axê ji nû ve şîn dibim

Ormixa ter û terazin im

Koka min ji dîrokê tê ez

Dewrêş im Edbên dibezînim…
Îşev

Ez îşev

Li gundê Elkurnayê de

Benda cotê keziyên te me

Nahêlim ew biherikin

Tengava şatulerebê

Ez ê îşev

Bi biskên keziyên te

Di kevnargeha dilê xwe de

Tevnekî darbixim

Neynûkên xwe bikim kergît

Pêçiyên xwe bikim bevş

Milekî xwe bikim dargur

Milê din bikim darpişt

Bedena xwe bikim sing

Li ser axa Kurdistanê

Ala sorbelek biçikînim..

Min dilê xwe îşev kir du rupêla
Yek ji xwe re veqetand, yek ji te re
Min te re xemiland
Bi helbestan, bi gula
Min re man çevên hêsir,
Destên vala…

Bêlla Stûrkî

Riataza.com

Derheqa nivîskar da

Bêlla Stûrkî

Unîvêrsîtêya Tbîlîsî ye Dewletê ya ser navê Javaxîşvîlî, beşa fîlolojîayê temam kirye // Endama serwêrtya navenda candê û perwerdeyê "Mala êzdyan" li Gurcistanê // Berpirsyara û bêjera radyoya Ronkayî ya Weşana radyotêlêvîzyona civakî ya Gurcistanê. Berpirsyara û bêjera întêrnêtradyoya Ria taza.

Qeydên dişibine hev