Berhemên “Kanîya Pêncçavî” -1

Berhemên “Kanîya Pêncçavî” -1

Xwendevanên hêja!

Em ji îro da di rûpelên malpera xwe da beşeke nû a edebîyetê vedikin, bi hêvîya ku ciwanên kurd çav bidine van her pênc xortên kurdan, ku dest bi karekî pir hêja, karekî kurdî û Kurdistanî kirine. 

Nivîskarê malpera me Mela Mihyedîn wek evîndarê edebîyeta kurdî û bengîyê malpera me, ne tenê bi nivîsên xwe yên kûrfikir û dagirtî va xwendevanan şa dike, herwiha hewil dide efrandarên genc jî bike nava vî karê pîroz. Û nameyeke ha ji berpirsyarê redaksyona malperê ra nivîsîye: 

-Ev komek nû ye û ji pênç kesan pêk tê, lewma navê “Kanîya Pêncçavî” li xwe kirine. Ev komek neoklasîk e. Dixwazin bi Kurdîya îroyîn û bi terza kevin (erûz) helbestan binivîsin. Armanca wan jînkirina helbestên klasîk e. Ez bawer im ku dê pêşerojê ev kom xebatên hêja bike û wê mohra xwe li wêjeya Kurdî bixe. 

Li ser vê komê di demek nêz de ez ê nivîsekê lê bikim û ji te re bişînim. Ger ku helbestan wan bi dilê te be, meriv dikare li ser malperê ji wan re quncikekê veqetînê û helbestên komê timî li wir biweşîne. 

Endamên komê di van hemû helbestan de avêtine berhev û digel hev helbest nivîsîne.
Ya eceb ew e ku endamên vê komê li bajarên cuda cuda jîyana xwe didomînin û bi rêya nîmetên jîyana modern helbestên xwe ji hev re dişînin û bi hev re helbestan dinivîsin.

Wek hûn dibînin, malpera me bi van karên hêja va wê wan fikira şaş ji serê hinek kesan derxe, ku dibêjin kurdî ber mirinê ye…

Emê her heftê carekê berhemên van helbestvanên welatparêz raberî we bikin. Em ji îro da destpê dikin.

Helbestvan ev kes in: 

Tahir Dînarî

Soran Amed

Arif Selçuk

Memê Miksî

Qasimê Xelîlî

 

Fermo, hûn jî wê lezetê bibînin, ku van ciwanan û me dît.

 

G u l d e s t e

 

BELAYÊN EVÎNÊ

 

Hişkeber im ma di wî çavê te da?

Tim jixwe dil bende di davê te da

Mismit e yan jî berê reş qelbê te

Jê re dikim sucde lê navêt eda

(Qaso)

 

Dilber î yan mûm û çiraw ateş î

Agirê eşqa te di dil da reşî

Qet mi nema hêz û viyan û xweşî

Neb xweziya qelbî di lavê te da

(Walî)

 

Sar û zivistaneke reş ez dijîm

Lê di dilî ar gur e pir kellijîm

Ar weke roja ewilî dil pijîm

Xusrevê pêtek bû ji tavê te da

(Qaso)

 

Derbederê kûçe û taxa te bûm

Ser hemî derdan û belayan ve bûm

Xeyri evîndarekî tiştek nebûm

Lê rebeno dil binê gavê te da

(Walî)

 

Dev mi bi salan girêda l’dil ji bo

Hew bide zikrî, lê ku carek dido

Min vekir ew dev lê diqîrî digo

Dîse jî yar dîse wî navê te da

(Qaso)

 

Dil li mi nîşan û te awir keman

Daye dilê min beri tîrê xeman

Hêz û şiyan gel qedemê min neman

Can xeniqî van dem û gavê te da

(Walî)

 

Dûr ji te bawer ke zuwa mame ez

Pirs bike wer min ji çiya va me ez

Heft xwezî ku pûş û giya bame ez

Ahûyê lê ku di delavê te da

(Qaso)

 

Ger ji ezel ta bi ebed jîn bikem

Terkê ji îman û ji ayîn bikem

Ins û ecinnan bi xwe ra dîn bikem

Dîse bila kevme belavê te da

(Walî)

Urmîye, Dîlok

 

 

LOMA

 

Ji roja çav bi çavan ket belav im

Bela navim mi go vîn jan e loma

Bi lav im ez di dav im bê zirav im

Dexîl im tu nekî tana ne loma

(Qasimê Xelîlî)

 

Ne xurt im wek berê xanim, e pîr im

Li ber hêza evîna dil ne jîr im

Ji tîrên serşikestî ez herîr im

Xema dûrî li min kovan e loma

(Tahir Dînarî)

 

Hero herşev dema bajar ku raza

Dilêm hêsîr dibit zaten ne aza

Û seb bahozekê dîl tevde aza

Li ser çavan mij û moran e loma

(Qasimê Xelîlî)

 

Çi bahoz in ji mijganên te tên dil

Icac û toz ji fermanên te tên dil

Ne birh in kêr u tirpanên te tên dil

Berê destê mibarek şan e loma

(Tahir Dînarî)

 

Ji roja çav te da, dil çevbelo ma

Dilêm dîlê te, Qaso yê dilo ma

Nizanim ka te hin wijdan gelo ma

Dikim zarzar û dil nalan e loma

(Qasimê Xelîlî)

 

Wekî tîtî dikalim ez li çolan

Me pî derxist ji pêlav û ji solan

Dinêrim kes xuyanakit li kolan

Gelo qey ev sikak wêran e loma

(Tahir Dînarî)

 

Dilê min parepare w ma çi çare

Mi Dî nar e firaq hem pêt û ar e

Nikarim hê bi dil bê şerm û ar e

Di vînê de mi dil buryan e loma

(Qasimê Xelîlî)

 

Heger yarê nebînim va ye Qasim

Ne muhtacî ti keskî me risas im

Li ber pîrê Xelîlî noq ji das im

Cihê seyda li nêv bircan e loma

(Tahir Dînarî)

Dîlok, Qonya

 

Riataza

Derheqa nivîskar da

Mela Mihyedîn

Zaroktîya wî di nav ‘erûz û berhemên klasîk de derbas dibe. Ji bo ilm berê xwe dide Hezex, Batman û Stenbolê. Herî dawî li Amedê xwendina xwe temam dike û îcazeta xwe ya beşa Mamosetîya Zanistên Civakî werdigire. Demeke dirêj li Amedê dersdariya Ziman û Wêjeya Kurdî dike. Nivîsên wî di kovarên “Nûbihar” û “Wêje û Rexneyê” de derketine.

Qeydên dişibine hev