KANIYA PÊNCÇAVÎ -4

KANIYA PÊNCÇAVÎ -4

Nivîskarê malpera me Mela Mihyedîn wek evîndarê edebîyeta kurdî û bengîyê malpera me, ne tenê bi nivîsên xwe yên kûrfikir û dagirtî va xwendevanan şa dike, herwiha hewil dide efrandarên genc jî bike nava vî karê pîroz. Û nameyeke ha ji berpirsyarê redaksyona malperê ra nivîsîye: 

-Ev komek nû ye û ji pênç kesan pêk tê, lewma navê “Kanîya Pêncçavî” li xwe kirine. Ev komek neoklasîk e. Dixwazin bi Kurdîya îroyîn û bi terza kevin (erûz) helbestan binivîsin. Armanca wan jînkirina helbestên klasîk e. Ez bawer im ku dê pêşerojê ev kom xebatên hêja bike û wê mohra xwe li wêjeya Kurdî bixe. 

Endamên komê di van hemû helbestan de avêtine berhev û digel hev helbest nivîsîne.

Ya eceb ew e ku endamên vê komê li bajarên cuda cuda jîyana xwe didomînin û bi rêya nîmetên jîyana modern helbestên xwe ji hev re dişînin û bi hev re helbestan dinivîsin.

Wek hûn dibînin, malpera me bi van karên hêja va wê wê fikira şaş ji serê hinek kesan derxe, ku dibêjin kurdî li ber mirinê ye…

Emê her heftê carekê berhemên van helbestvanên welatparêz raberî we bikin.

Helbestvan ev kes in:

 

Tahir Dînarî

Soran Amed

Arif Selçuk

Memê Miksî

Qasimê Xelîlî

 

G u l d e s t e

 

FELEK 

Min çi kir li hev nehat 

Kaba min qet mîr nehat 

Berya ji dayik bibim

Felek şahêm kirbû mat 

 (Soran)

 

Di nav xubara xema

Hal û wextê min nema

Gevaztim nav elema

Bêfeyde ye kêferat

 (Qaso)

 

Ez bûm ê dil ji pola

Lê îro ketme çola 

Ji destê van bêola

Derdên min bûn qat bi qat 

 (Soran)

 

Ji destê va bêbava

Roj li min çûye ava

Hêvî nadin silava

Min nedî ku roj hilat

 (Qaso)

 

Qelbê min ma bêritim

Her diçe dişeritim

Disojim diperitim

Ez im ê dûr ji civat

 (Soran)

 

Derî l’min hatne girtin

Derûdor çirtovirt in

Hirsdirêj wujdankurt in

Lew hiştim di nav şewat

 (Qaso)

 

Ez bûm ê b’hez ji jînê

Ji jîn û hem evînê

Karibûm bidim xwînê

Lê îro bûm ji malbat

 (Soran)

 

Soran ji Qaso pirsî

Ma tu jî qey bi hirs î

An weke min ditirsî

Go e lew jîn bobelat

 (Qaso)

 

Amed, Dîlok 

 

EZ NEXWEŞ IM 

Nexweş im ez nesax im

Bi kovan û bi dax im

 (Qaso)

 

Bi evê kuxtekuxtê

Nema li min sibih tê

 (Soran)

 

Di nav serî esîr  im

Bêhis im lê bi qîr im

 (Qaso)

 

Ji nig heta serê min

Diêşe her derê min

 (Soran)

 

Şîranî bi min tehl e

Roj nabûrin her qehr e

 (Qaso)

 

Bi vî halê ciwanî

Nexweşî xwe l’mi danî

 (Soran)

 

Ez î hişk bûm ji mifreq

Niha gulek li ber berq

 (Qaso)

 

Geşt û lîstik bûn xeyal

Neman ne dost ne heval

 (Soran)

 

Ez li ser darê piştê

Birûskek tûj bi hiş tê

 (Qaso)

 

Nema êdî min şahî

Her tarî û valahî

(Soran)

 

Wellah te’ma min nîne

Halêm ah û girîn e

 (Qaso)

 

Du sal e l’nexweşxanê

Qeherîm ji jiyanê

 (Soran)

 

Ne xweş e nexweşxane

Xweş ba navê ev bane?

 (Qaso)

 

Ji vî halî min bese

Kes nema b’min dihese

 (Soran)

 

Hewara min Xuda ye

Ya din pûç û vala ye

 (Qaso)

Amed, Dîlok

 

Riataza

Derheqa nivîskar da

Mela Mihyedîn

Zaroktîya wî di nav ‘erûz û berhemên klasîk de derbas dibe. Ji bo ilm berê xwe dide Hezex, Batman û Stenbolê. Herî dawî li Amedê xwendina xwe temam dike û îcazeta xwe ya beşa Mamosetîya Zanistên Civakî werdigire. Demeke dirêj li Amedê dersdariya Ziman û Wêjeya Kurdî dike. Nivîsên wî di kovarên “Nûbihar” û “Wêje û Rexneyê” de derketine.

Qeydên dişibine hev