Rojanekirina Helbesta Melayê Cizîrî ji alîyê Qasim Xelîlî da

Rojanekirina Helbesta Melayê Cizîrî ji alîyê Qasim Xelîlî da

Melayê Cizîrî – Bi Narê Firqetê Sohtim

Amadekar Mela Mihyedîn

 

(Bi heman kêş û qafiyê min hewl da ku beşek ji helbesteke Cizîrî bi kurdiya îroyîn rojane bikim ji bo fêhmkirineke baştir. Gelo bi dîtina we xizmeteke bi vî rengî wê çawa be li ser dîwanê tevî?)

 

Bi arê jevqetin sohtim

Ji nîvê ser heta pê da

Bi tîra xefletê nuhtim

Ji berqa roniya tê da

 

Ne, tîra jevqetîn berq e

Dilê ku b’xafilî lê dit

Dibêjim ger çiya be ew

Ew ê ker be di gavê da

 

Nedîtbe yê jihevqutbûn

Nebêje ber min dax lê ne

Ji bil derbên mişextbûnî

Qetîna rûh û can kê da

 

Ji her bêdax û bêderdî

Mepirsin mihneta vînê

Çi zanin bêxeber, jana

Dilê dax û keser tê da

 

Kesê mihnet û qutbûn dî

Vexwarî dûrî ew çendî

Girî wan tê bi rewşa min

Di vê dûrî w mişextê da

 

Bi dava vînê ez bend im

Û tîra dûrî dil qul kir

Wekî çûkê ku nîvkuştî

Di hev wer têm di xwînê da

 

Birûska hundirû da dil

Di pêtê sîne wê wer bû

Ku dê bêtin hedara dil

Di nav wê ar û pêtê da

 

Ji ulfê ku wekî zulfê

Medam lew bêqerar im ez

Ku canê min ‘ezîz îro

Çû û dil wê di ulfê da

 

Ji yarê dûr kirim çerxê

Felek wê pir hilavêtim

Nizanim dê li kû dit min

Di vê dewran û çerxê da

 

Evîna bêxeta kuştim

Bi derba dûriyê paşî

Ji wê rojê dizanî min

Ku yar ew tîr li cergê da

 

Gelo dîsa bibînim ez

Çiraya pevgihan hil bit

Bisojim rengê perwanê

Di ber wê nûr û şewqê da

 

Bi derba stêrika Subhê

Ku Zuhre l’rohilat der be

Zuhel dûr bit bi şeş bircan

Û winda d’roavayê da

 

 

Melayê Cizîrî

Rojanekirin: Qasim Xelîlî

 

Orjînala helbestê:

 

Melayê Cizîrî – Bi Narê Firqetê Sohtim

 

Bi narê firqetê sohtim

Ji ferqê ser heta pê da

Xedenga xefletê nuhtim

Ji berqa lami’a tê da

 

Xedenga firqetê re’d e

Dilê ew xefletê lê dit

Dibêjim wer cebel bit ew

Bi ker bit wê di gavê da

 

Heçî firqet nedî hicran

Nebê min dax û key lê ne

Ji bil derbê di hicranê

Firaqa rûh û can kê da

 

Ji her bêdax û bêderdî

Mepirsin mihneta ‘işqê

çi zanin bê xeber jana

Dilê dax û keser tê da

 

Kesê mihnet dî û firqet

Vexwarî cer’eya hicrê

Girî wan tê bi halê min

Di vê hicran û zecrê da

 

Bi dama muhbetê bend im

Xedenga firqetê dil nuht

Bi şubhê murxê nîmbismil

Di hev wertêm di xwînê da

 

Birûska batinî da dil

Di pêtê sîne wê werbû

Ko dê bêtin tebêta dil

Di nav wê nar û pêtê da

 

Ji ulfê şubhetê zulfê

Medam lew bêqerar im ez

Ko canê min ‘ezîz îro

çû û dil wê di ulfê da

 

Ji mehbûb dûr kirim çerxê

Felek wê pir hilavêtim

Nizanim dê li kû dit min

Di vê dewran û çerxê da

 

hebîbê bêxeta kuştim

Bi derba firqetê axir

Ji wê rojê dizanî min

Ko yar ew tîr li cergê da

 

Gelo dîsa bibînim ez

çiraya weşletê hil bit

Bisojim şubhê perwanê

Di ber wê nûr û şewqê da

 

Bi derba kewkeba Subhê

Li meşriq Zuhre tali’ bit

Zuhel dûr bit bi şeş bircan

û winda bit di xerbê da

Riataza

Derheqa nivîskar da

Mela Mihyedîn

Zaroktîya wî di nav ‘erûz û berhemên klasîk de derbas dibe. Ji bo ilm berê xwe dide Hezex, Batman û Stenbolê. Herî dawî li Amedê xwendina xwe temam dike û îcazeta xwe ya beşa Mamosetîya Zanistên Civakî werdigire. Demeke dirêj li Amedê dersdariya Ziman û Wêjeya Kurdî dike. Nivîsên wî di kovarên “Nûbihar” û “Wêje û Rexneyê” de derketine.

Qeydên dişibine hev