KANIYA PÊNCÇAVÎ -18

KANIYA PÊNCÇAVÎ -18

Nivîskarê malpera me Mela Mihyedîn wek evîndarê edebîyeta kurdî û bengîyê malpera me, ne tenê bi nivîsên xwe yên kûrfikir û dagirtî va xwendevanan şa dike, herwiha hewil dide efrandarên genc jî bike nava vî karê pîroz. Û nameyeke ha ji berpirsyarê redaksyona malperê ra nivîsîye: 

-Ev komek nû ye û ji pênç kesan pêk tê, lewma navê “Kanîya Pêncçavî” li xwe kirine. Ev komek neoklasîk e. Dixwazin bi Kurdîya îroyîn û bi terza kevin (erûz) helbestan binivîsin. Armanca wan jînkirina helbestên klasîk e. Ez bawer im ku dê pêşerojê ev kom xebatên hêja bike û wê mohra xwe li wêjeya Kurdî bixe. 

Endamên komê di van hemû helbestan de avêtine berhev û digel hev helbest nivîsîne.

Ya eceb ew e ku endamên vê komê li bajarên cuda cuda jîyana xwe didomînin û bi rêya nîmetên jîyana modern helbestên xwe ji hev re dişînin û bi hev re helbestan dinivîsin.

Wek hûn dibînin, malpera me bi van karên hêja va wê wê fikira şaş ji serê hinek kesan derxe, ku dibêjin kurdî li ber mirinê ye…

Emê her heftê carekê berhemên van helbestvanên welatparêz raberî we bikin.

 

Helbestvan ev kes in: 

Tahir Dînarî

Soran Amed

Arif Selçuk

Memê Miksî

Qasimê Xelîlî

 

G u l d e s t e

 

JI FETLÊ MAR E BISK

 

Bej û avî têne seyr robar e bisk

Payebilind û perwa serdar e bisk

Bestî hinav û cergê dildar e bisk

Çi ne rimbazê Teter salar e bisk

 (Tahir Dînarî)

 

Pir bi cewr e yan Dehaq yan Cengiz e

Leşkerê Romê ye an ew dildiz e

Karê wê mijtina xwîna qirmiz e

Çengalake dildirr e xwînxwar e bisk

 (Qasimê Xelîlî)

 

Dil talib e l’baxê Irem be mêvan

Ji dest saqî bade noş ke ji lêvan

Dûv re gez ke ji dara sing du sêvan

Lê nahêle l’kohê jor xeddar e bisk

 (Memê  Miksî)

 

Zecr û hicran me jê dîtin bêjimar

Ne dil û ne insaf hebû wê ti car

Lê em şa ne, bi mirina b’tîra yar

Çarmix û hem kemend û sêdar e bisk

 (Arif Selçuk)

 

Ev demek burî li emrê min tenê

Gestime ez wê jana lêv û çenê

Nêçîr kirim aska deşta Xetenê

Feraşîn û zozanê Gebar e bisk

 (Tahir Dînarî)

 

Bade da dil kafirê çil rojekî

Bûm murîd û mestê gulberojekî

Kirme cezbê w mam fena  dilsojekî

Dil dilerzînê ji kehrebar e bisk

 (Qasimê Xelîlî)

 

Pêşkêş dikim tev kulîlkên erxewan

Nazmihan e ew cînarê ebruwan

Sipî kir wê ev cînîkê pir cuwan

Dilqeswet e ji rehmê bêpar e bisk

 (Memê  Miksî )

 

Biskê miskî l’ser dilî bûn wek bela

Ser girêdan dil li wan bû mubtela

Ka werin sêra feqîro  hûn hela

Îro dil pêtal e û têr ar e bisk

 (Qasimê Xelîlî)

 

Li ser seran zêrîn taca key Qubat

Bivênevê kes ji ber nabe felat

Serkêşa derdê min, ez ji ber ribat

Ez neşîm qevzek herim hevsar e bisk

(Tahir Dînarî)

 

Pakrewan e, yê ku tîra biskan kuşt

Xweş in ku ji zilfan werin tîr û xişt

Me hinavek heye ji cefayê mişt

Arif ji dest hêjar û bêzar e bisk

 (Arif Selçuk)

 

Ser li min hejandin gulyên dilruba

Xistne kendîlê dilêm biskê liba

Dil xilas nabê ji zulm îro siba

Her sibih halêm ev e w  xwînsar e bisk

 (Qasimê Xelîlî)

 

Ketim  cengê tîr dibûrin  ji newqe

Hebû  yek can rêya wê de  kir  tewqe

Ji  qurbana  Nebî  Xelîl  çi ferq e?

Tênabîne  korekê  bê’ar  e  bisk

 (Memê  Miksî )

 

Min gedayî digrê qozya duçilaq

Wek Sedamê kuştin dikir li Iraq

Ji dêla ez, ew min davê bi telaq

Jêr û nimz e xwehr ji fetlê mar e bisk

 (Tahir Dînarî)

 

Jêdûrketin ezab e pir kelijîm

Şeva  tarî  ta sibihê ponijîm

Nema  êdî  ez  dikarim wer bijîm

Piştê îro min tenê tek çare bisk

 (Soran Amed)

 

Mizgîn le we hat îmanê  xemrevîn

Di dest min de belav bû ew rengşevîn

Sekran kir ser bi va bêhnê  ’emberîn

J’îro pê de l’ser dil hukumdar e bisk

 (Memê Miksî)

 

Amed, Dîlok, Qonya, Stembol

 

Riataza

Derheqa nivîskar da

Mela Mihyedîn

Zaroktîya wî di nav ‘erûz û berhemên klasîk de derbas dibe. Ji bo ilm berê xwe dide Hezex, Batman û Stenbolê. Herî dawî li Amedê xwendina xwe temam dike û îcazeta xwe ya beşa Mamosetîya Zanistên Civakî werdigire. Demeke dirêj li Amedê dersdariya Ziman û Wêjeya Kurdî dike. Nivîsên wî di kovarên “Nûbihar” û “Wêje û Rexneyê” de derketine.

Qeydên dişibine hev