DÎKÊ MELÊ Û ROVIYÊ XASÛK

DÎKÊ MELÊ Û ROVIYÊ XASÛK

Çîrokeke ji Folklora Kurdî

Zeynelabidîn Zinar, nivîskar/lêkolîner 

Dibêjin li gundekî dîkekî qirase yê Melayê gund hebûye.

Dîk her sibe berî xwediyê xwe diçû ser banê mizgeftê û bang dida.

Şevekê, berdestê sibehê roviyek jî xwe li keviya gund nitirandiye û li bendê ye ku mirîşk û elok ji gund derkevin û ew jî keys li wan bîne, yekê bigre û bibe here û bixwo.

Rovî ha ku dîtiye, wa ye dîkek li ser banê mizgeftê ye û bang dide.

Rovî ji kêfan re dora devê xwe alast û li dora mizgeftê geredor bû.

Dîk dema rovî dîtiye, ji tirsan daneketiye jêrê.

Rovî bangê Dîk kiriye û gotiye:

. Mela, Mela, de bi kerema xwe zû were xwarin, em nivêja xwe bi cemaet bikin, ez rêwî me û ez ê li riya xwe herim.

Dîk gotiye Rovî:

. Ne, axayê me heye. Wele heta ew neyê, ez nikarim nivêja bi cemaet bikim? Lê heke tu herî wî ji xewê şiyar bikî û bînî, hingê em ê nivêj bikin.

Rovî gotiye:

. Ka kîjan e mala Axê ku ez herim deng lê bikim?

Dîk gotiye:

. Hema li vê kuçeyê vegere, Axa li wirê razaye.

Rovî çûye li kuçeyê vegeriyaye, dîtiye ku segekî qirase mîna hêstirekê li wirê vezeliyaye û di xewê de ye. Hema Rovî hêdîka vegeriyaye û çûye. 

Dîk bangê Rovî kiriye, gotiye:

. Mam Rovî, mam Rovî, çima tu bê nivêj diçî?

Rovî gotiye Dîk:

. Wele heta ku tu melayê vî gundî bî û ew jî axayê gund be, êdî ez hew tême vî gundî.

 

Riataza

Derheqa nivîskar da

Zeynelabidin Zinar

Bav û kalên wî tev mela bûne û ders dane şagirdan. Ew bi xwe jî berhemê Medreseya Kurdî ye. Wî 11 sal Medrese, 3,5 sal Imam-Xetîm, çar sal lîse xwendiyte. Rêvebirê malpera www.pencinar.se e. Bi dehan pirtûkên folklorî çap kirine.

Qeydên dişibine hev

Bersîvekê binivîse

Your email address will not be published. Required fields are marked *