Kewser Şewket: ”Mirin di zenga 12ê da”

Kewser Şewket: ”Mirin di zenga 12ê da”

Berhemeke delal ji weşanxaneya ”Hawar”ê li Dihokê

Sidqî Hirorî

Her çi qas Mirin di zenga 12ê da zêdetir romaneka civakî-derûnî be jî, lê bi rexneya siyasî, desthilatê û gendeliyê jî mişt e.

Hebûnê xwendina xwe ya zanîngehê timam kiriye, ji maleka dewlemend e û li taxeka zengînan dijît. Babê wê berpirsekê mezin e li bajêrî. Lê Hebûn xwe cuda ji keçên derdora xwe dibîne û li şûna ew bi rûxsar û pêça xwe ve mijûl bibe, ew bêtir giringiyê bi nava xwe dide û dikeve nav cîhana xwendinê û hilsengandina çîhana ew tê da û civaka paşkeftî, ku tê de serdestiya mêrî û bindestiya jinê ya herî zal e. Hebûn li pey azadî, xwebûn, wekhevî û nûjeniyê ye.

Hebûnê ji hevalên zanîngehê bes peywendî bi kurekî bi navê Raver mabû, xwe ji wî gelek nêzîk didît û bi wî ra li ser her tiştî diaxift û ew jî wek wê ji şeydayên xwendinê û azadiya kesî û guhorînê bû. Ji bilî wî jî ew car bo car û ji bo kirîna kitêban diçû pirtûkfiroşiyekê û bi xudanê wê ra li ser kitêban diaxift. Carekê xudanê wê pirtûkfiroşiyê nameyek da wê û gotê ku jinekê ew jê ra li cem wî hiştiye.

Ew di wê nameyê de deftera bîrhatinên keçekê bi navê Dilîn dibîne û tê da Dilîn behsê xwe dike. Dilîn di zarokîniya xwe da di xaniyekê kirê û di nav maleka hejar da mezin bûye. Dayik û bavê wê xem ji perwerdekirina wê nedixwar û ji ber wê jî kartêkirina cadeyê li ser wê gelek bû. Wê hez dikir zengîn be û bala xortan bikêşe ser xwe û ew bi kurekî ra rastî dilşkestinekê dibe. Wê herweha hez ji eketerî û şanoyê jî dikir. Li dibistana amadeyî hevaleka dîndar bi navê Rojan wê ber bi dîndarî û xwendina kitêbên dînî dikêşe. Lê piştî timamkirina xwendingeha amadeyiyê peywendiya wê bi rojanê namîne û êdî ew ji dîndariyê jî dûr dikeve.

Bapîrê Dilînê xaniyek li taxa zengînan hebû û ji ber ku ew çû bajarekê dî, wî rê da wan ew di wî xaniyî da bê kirê bijîn. Di wî xaniyê mezin da û li taxa zengînan êdî Dilînê xwest ew kinc, liv û reftarên xwe wek zengînan lê bike, heçku merem jê ew bû ku ew civat wê di nav xwe da qebûl bike. Wê ji cîranê li hember dest pê kir, ku dewlemend û berpirsekê mezin bû li bajarî û şiya li nivîsingeha wî berpirsî kar bike. Ew li wê derê ser bi nihêniyên wî berpirsî dibe û ew wan nihêniyan di wê defterka xwe da dinivîse û herweha tê da behsê wê jî dike ka wê çawa û çima xwest xwe nêzîkî wî bike û ka wî çawa destdirêjî kir ser wê û wê xwe ji tirsa kuştinê veşart.

Tiştê ji hebûnê ra di xwendina van bîrhatinan biêş ew bû ku ew berpirsê gendel, xerab û destdirêjkar bavê wê bû û ew keça bîrhatin nivîsîne wextekî di wî xaniyê bermber xaniyê wan de bû. Êdî hebûn dikeve nav şilqêneka hizrî û derûnî û biryardanê.

Xwendevan di nav gotin û zimanê vê romanê yê bi şiriyetê dagirtî da rastî gelek babet û pirsan dibe û herweha jî gelek serhatî û çîrok dihêne gotin wek ya Leylayê, dotamam Hebûnê û ka babê Hebûnê çi bi serê wê înabû.

Riataza

Derheqa nivîskar da

RIATAZA

Malpera nûçeyan derheqa kurdan û Kurdistanê da; Ji bo malûmatîyên zêde berê xwe bidine vê navnîşanê: [email protected]

Qeydên dişibine hev

Bersîvekê binivîse

Your email address will not be published. Required fields are marked *