Kanîya Pêncçavî – 39

Kanîya Pêncçavî – 39

Fermo, mêze bikin çawa evîna di hindava zimanê kurdî da

van helbestvanên welatparêz û kurdîhez yên ji “Kaniya Pêncçavî” gîhandine hevdu

û di hêla helbestnivîsarê da di nav kurdan da yekîtîyek xweş çêkirine.

Xuye ye ev karê pîroz bi xêra pandemiyê pêk hatîye.

Wek hûn dibînin, malpera me bi van karên hêja va

wê ewê fikira şaş ji serê hinek kesan derxe, ku dibêjin kurdî li ber mirinê ye…

 

Zimanê kurdî

Îlyas Kaya

 

Kurdî şîrînziman e

Silav li yê dizane

(Soran)

 

Şîrê dayika min e

Ji min re ruh û can e

(Qaso)

 

Maka min da ev xelat

Qurban ruh û giyan e

(Mem)

 

Dê û bavê min ew e

Diyariya Xwedan e

(Konê Reş)

 

Mifteha jiyanê ye

Xweş newa ye sitran e

(Arif)

 

Bê Kurdî jiyan nabe

Her kêlî ye her an e

(Soran)

 

Zimanê herî qedîm

Loma jîn û jiyan e

(Canalî)

 

Pir xweş e w pir pîroz e

Hem ayeta Yezdan e

(Qaso)

 

Ez wî nadim bi zêran

Nirxekî pir giran e

(Arif)

 

Wek dexla ku me çandî

Keda hezar salan e

(Qaso)

 

Bi şax e dewlemend e

Hem zimanê merdan e

(Soran)

 

Ne kêmî yê Ereb û

Firs û Tirk û Tûran e

(Dînarî)

 

Kurmancî û Zazakî

Goranî û Soran e

(Qaso)

 

Bingeha zarê Kurdî

Berî yê Qureyşan e

(Dînarî)

 

Ew hebe em jî hene

Em bi wî l’ser piya ne

(Soran)

 

Rêberê vê hebûnê

Celadet Bedirxan e

(Konê Reş)

 

Yên lê nebine xwedî

Pariyê dijmina ne

(Soran)

 

Zêrîntaca serê min

Tenê ew sermiyan e

(Mem)

 

Hebûn û pênase ye

Nasnameya Kurdan e

(Canalî)

 

Amed, Dîlok, Stembol, Qonye, Qamişlo

 

Riataza

Derheqa nivîskar da

Mela Mihyedîn

Zaroktîya wî di nav ‘erûz û berhemên klasîk de derbas dibe. Ji bo ilm berê xwe dide Hezex, Batman û Stenbolê. Herî dawî li Amedê xwendina xwe temam dike û îcazeta xwe ya beşa Mamosetîya Zanistên Civakî werdigire. Demeke dirêj li Amedê dersdariya Ziman û Wêjeya Kurdî dike. Nivîsên wî di kovarên “Nûbihar” û “Wêje û Rexneyê” de derketine.

Qeydên dişibine hev