Kanîya Pêncçavî – 40

Kanîya Pêncçavî – 40

Fermo, mêze bikin çawa evîna di hindava zimanê kurdî da

van helbestvanên welatparêz û kurdîhez yên ji “Kaniya Pêncçavî” gîhandine hevdu

û di hêla helbestnivîsarê da di nav kurdan da yekîtîyek xweş çêkirine.

Xuye ye ev karê pîroz bi xêra pandemiyê pêk hatîye.

Wek hûn dibînin, malpera me bi van karên hêja va

wê ewê fikira şaş ji serê hinek kesan derxe, ku dibêjin kurdî li ber mirinê ye…

 

JI FETLÊ MAR E BISK

 

Bej û avî têne seyr robar e bisk

Payebilind e w perwa serdar e bisk

Bestî hinav û cergê dildar e bisk

Çi ne rimbazê Teter salar e bisk

(Tahir Dînarî)

 

Pir bi cewr e yan Dehaq an Cengiz e

Leşkerê Romê ye an ew dildiz e

Karê wê mijtina xwîna qirmiz e

Çengalake dildirr e w xwînxwar e bisk

(Qasimê Xelîlî)

 

Dil talib e l’baxê Îrem be mêvan

Ji dest saqî bade noş ke ji lêvan

Dûv re gez ke ji dara sing du sêvan

Lê nahêle l’kohê jor xeddar e bisk

(Memê Miksî)

 

Zecr û hicran me jê dîtin bêjimar

Ne dil û ne insaf hebû wê ti car

Lê em şa ne, bi mirina b’tîra yar

Çarmix û hem kemend û sêdar e bisk

(Arif Selçuk)

 

Ev demek burî li emrê min tenê

Gestime ez wê jana lêv û çenê

Nêçîr kirim aska deşta Xetenê

Feraşîn û zozanê Gebar e bisk

(Tahir Dînarî)

 

Bade da dil kafirê çil rojekî

Bûm murîd û mestê gulberojekî

Kirme cezbê w mam fena dilsojekî

Dil dilerzînê ji kehrebar e bisk

(Qasimê Xelîlî)

 

Pêşkêş dikim tev kulîlkên erxewan

Nazmihan e ew cînarê ebruwan

Sipî kir wê ev cînîkê pir cuwan

Dilqeswet e ji rehmê bê par e bisk

(Memê Miksî)

 

Biskê miskî l’ser dilî bûn wek bela

Ser girêdan dil li wan bû mubtela

Ka werin sêra feqîro hûn hela

Îro dil pêtal e û têr ar e bisk

(Qasimê Xelîlî)

 

Li ser seran zêrîn taca key Qubat

Bivênevê kes ji ber nabe felat

Serkêşa derdê min, ez ji ber ribat

Ez neşîm qevzek herim hevsar e bisk

(Tahir Dînarî)

 

Pakrewan e, yê ku tîra biskan kuşt

Xweş in ku ji zilfan werin tîr û xişt

Me hinavek heye ji cefayê mişt

Arif î bêzar e lê çekdar e bisk

(Arif Selçuk)

 

Ser li min hejandin gulyên dilruba

Xistne kendîlê dilêm biskên liba

Dil xilas nabe ji zulm îro siba

Her sibih halêm ev e w xwînsar e bisk

(Qasimê Xelîlî)

 

Ketim cengê tîr dibûrîn ji newq e

Hebû yek can rêya wê de kir tewqe

Ji qurbana Nebî Xelîl çi ferq e?

Tê nabîne korekê bê’ar e bisk

(Memê Miksî)

 

Min gedayî digre qozya duçilaq

Wek Sedamê kuştin dikir li Iraq

Ji dêla ez, ew min davê bi telaq

Jêr û nimz e xwehr ji fetlê mar e bisk

(Tahir Dînarî)

 

Jêdûrketin ezab e pir kelijîm

Şeva tarî ta sibihê ponijîm

Nema êdî ez dikarim wer bijîm

Piştê îro min tenê tek çare bisk

(Soran Amed)

 

Mizgîn li we hat îmanê xemrevîn

Di dest min de belav bû ew rengşevîn

Sekran kir ser bi van bêhnên emberîn

J’îro pê de l’ser dil hukumdar e bisk

(Memê Miksî)

 

Amed, Dîlok, Qonye, Stembol

 

Riataza

Derheqa nivîskar da

Mela Mihyedîn

Zaroktîya wî di nav ‘erûz û berhemên klasîk de derbas dibe. Ji bo ilm berê xwe dide Hezex, Batman û Stenbolê. Herî dawî li Amedê xwendina xwe temam dike û îcazeta xwe ya beşa Mamosetîya Zanistên Civakî werdigire. Demeke dirêj li Amedê dersdariya Ziman û Wêjeya Kurdî dike. Nivîsên wî di kovarên “Nûbihar” û “Wêje û Rexneyê” de derketine.

Qeydên dişibine hev