Wê Gulkenê

Wê Gulkenê

Perwîz Cihanî

 

Xalek li ser lêva çenê, ya dî li jêra gerdenê

Kuştim xudê vê gulkenê, zîvîntenê, behîçenê

 

Firşteya li rû zemîn, roja li dij ehrîmenê

Wê Şemsika yezdanhebîn, efsûn kirim bi yek kenê

 

Ew ne bişirîn bû te gul, rêhtin ji wan herdu leban

Durr bûn dibarîn ji devî, lam sorgulê yasemenê

 

Ew dendika li gerdenê, yan îsota xala çenê

Yek dil disojîtin ciger, ya dî Xudê can û tenê

 

Bêjî ku hozankî ji dil, çêkir cinas û qafîye

Xudê cinasa şairan, nabit wek wê xal û benê

 

Ez şêxekî pênce hecim, keça li dêra ermenê!!

Te fêr kirim guft û kenê, metostaya şaxa fenê!!

 

Lê zerîyê, ez benîyê, şengebîyê, bêm ber sîyê

Sîya te ey selvarewan, hey çîmisîmê gulkenê

 

Cê xwe kirî nava dilî, dîn kirim ez wek bilbilî

Para me kir dirr istirî, gula di goşa gulşenê

 

Xwe afirandî ev gula şîrînziman şekerşikên

Xwe jî dibêje ya Xudê guneh e hûn zên nedenê

 

Kuştî Cîhanîkê reben, kula dilî berdaye ten

Bûye xezaleka revok, tajîyê çavan qet negenê

 

Riataza

Derheqa nivîskar da

RIATAZA

Malpera nûçeyan derheqa kurdan û Kurdistanê da; Ji bo malûmatîyên zêde berê xwe bidine vê navnîşanê: [email protected]

Qeydên dişibine hev