Di kilam û dengbejîya kurdî da pêkenokî (komedî) -2

Di kilam û dengbejîya kurdî da pêkenokî (komedî) -2

Nivîskarê malpera me Ercan Aras bo me gotareke balkêş amade kirîye. Me gotara wî duh çap kir, lê sitirana bi naveroka gotarê va girêdayî em îro çap dikin.

Me lezeteke baş ji vê gotarê dît, bi hêvîya ku hûn jî wê lezetê bibînin û aqilmendîya gelê me zêdetir bihesin.

 

Ercan Aras 

Şerê Çêrmelîyê

Axao dilê min deman e

Wey maqûlo dilê min deman e

Bahar e wextê cot û cobaran rêjberan e

Li Milazgirê bêder kutane xerman hildane

Li Qereyaziyê teze zevi avdane

Genim ketine yapraxa gîha xiçil dane

Ezê gerîyam li Xaylazê, li Newalê, li Parsinê li herçar qezayên giran e

Şevekî li Çêrmelîyê bûm mêvan e

Şebekê zereqên tavê xwe avêtîye serê çîyan e

Min mêze kir li taxa jêrîn bu mazereke giran e

Şerê axir dewrê heşir nîzan e

Şênî dikişe li şibaka Memê Elixan e

Min dît Besa Heso dergûşeke lawîn li milan e

Min got metê ev çi şer e, çi alan alan e

Li vê mehlê mêr hatine kuştinê yan jî jin revîyane

Ji min ra got: ne mêr hatine kuştinê ne jî jin revîyane

Bi salixan mala Husoyê me yê gavan e

Şerê Têfûr û Fêto qewga herdu biran e

Di destê yekî da lom e, di destê yakî da jî taşqiran e

Mesela dîk û mirîşkan, dîsa şerê kambaxên hêkan e

Yabooo…

 

Lo begooo…

Digot mesela dik û mirîşkan qewga kambaxên hêkan e

Ez bîst û çar seetan sekinîm li ser darê pîyan e

Fikirîm ketim xeyal û dişuncan e

Min got gelo ezê çi bidim bersiva van herdû zilamên ha ne

Min got Fêto te agir di malê keto, de tu mezin î du têlên sipî li rûyê te xûyane

Ev çi zarîn û zêwîn e te kirîye nava sêbîyan e

Ji min ra got birazî derdê dilê min giran e

Melese kûr û dûr e çîroka mergan e

Mîna gotina şahmaran e

De xwedê qebûl neke heft mirîşkên me ji cisnê berê ji maçê kurka zane

Işev di pûnikê da pacekên me şikîyane

Bend û balên pûnikên me qetîyane

Mîna pênc gulên modolîyê berê bedena xalê te dane

Qidûmê çokên min şikîyane

Îşiqê çavên min nemane

Lewra çavên min nabînin qeretûyên merivan û bedînsan e

Lilyooo…

 

Min got malmîrato malê dinyayê qirêca destan e

Te hê neterikandîye seneetên kal û bavan e

Yeqînîya te pê hebe çiyaayê Kosedaxê ji te ra bibe pere û semîyan e

Temamî Tirkîya ji te ra bibe qeyd û koçan e

Newala Qaqizmanê  çijî hêk bibe xwe bigihîne ber erşê di asîman e

Ferzek nimêj beramberî hemîyan e

Dema min jê ra got ev gotina ha ne

Min dît camêro fena kapekî tîk ji kozîkê rabû ser darê pîyan e

Ji min ra got hela li min li vî teresê han e

Lawo malê dinê isûla mêran e

Giha rojî ye, ka hec e, pûş zikat e, çilo şert e, gûnî telaq e, hêk îman e, qûtê mirîşkan qebristan e

Ma îsal hîjdeh çêlekên zabotê ji min ra zane

Min heft cotên çargahê girêdane

Min jê ra got heramo çiqas ker e, ewqas jî şeytan e

Rast û çepên xwe nizan e

Ji dinyayê rureş e, ji axiretê bê guman e

Wexta min jê ra got ev gotina hane

Min dît li orta herdû hewlîyan bû teqînê deryan e

Qêrînê qîzan û bûkan e

Lorînên jinebîyan e

Repînê daran e

Gulîzer derket ji orta herdu hewlîyan e

Gulîzer pîr e dişkûn e dayîka van herdu zilaman e

Got; lawo meriv naşkîne xatirê mêrkê mêvan e

Fêtoyê Hiso kela kevirî rewşa eşîran e

Gula meclîsan e

Xwedanê ra û tevdîran dem û dezgan e

Kurmê zikê însan e

Ji heft tebekên binê erdê dizan e

Bi şexsê xwe weka yekî Efendîyê Qulîxan e

Di mêranîya xwe da tekê Hemzê û Tarxan e

Di mezintîya xwe da tekê Hetemî Teyrî Loşî Rewan e

Min jê ra got: metê gotina te got ne wusa ne

Ji gotina te ra bi kurdî dibêjin vir e

Bi tirkî dibêjin yalan e yalan e

Hey metê…

 

Lo begooo…

Di dawîya imrê metê da min jê ra got amojnê

Ji min ra got: hêtîmo kurederê jerê û janê

Min got metê çira xwedê te şa bike bi ferza îmanê

Ma nayê bîra te dema meha mardê xilas dibû dikete meha nîsanê

Te sê qet nanê cewer davête binê hebanê

Neh mehan ho dikire naxir û garanê

Tu îro bûyî xwedanê cot û kotanê

Te girtîye xefrê û qapanê

Lewra bi te ra nayê qisedanê

Te pîrê mezinê heftê zemanê

Mezina heft xuşkan û donzdeh biranê

Tu çil salî jin  bûyî berya şerê doxsanê (şerê doxanuçê 1875)

Ma îro li şexsê te mêzedikim fenanî çêlekên derê bahara mirar dibin li binya Xoso li serê Doavanê

Ji wezabûna  nayê guranê

Pişta te klûz e milika te fena sirtê kela Xaweranê

Serê te qirêc e ji gijikê nayê xuranê

Inya te qurçimîye ji tozê ji topraxê û ji xûdanê

Çavên te kor bûne ji dûyê tepikan ji dûxanê

Çar payê wî ji lêxistina bûkan ji kutanê

Pozê te gir e fena çortanê

Lêvên te daketine fena gulikên tapanê

Du qîlen te li pêşîyê ne fenanê kelbetanê

Devê te ji hevda ketîye fena kefta Simedêranê

Çil û çar salan berîya vê sefera hanê

Kevirên heft aşan li ber motora te dihate hêranê

Îro ew qanûn degiş bûye ew mode hatîye hildanê

Kevirên heft aşan ketîne ji kiranê

Rêveçûyîna te fena gurê ketanê

Çokên te tewîyane fena darên tîrkebanê

Ber û pêsîrên te fena aşê xerabe jor da nayê dadanê

Gava nin ji metê ra got ev gotina hanê

Metê teze tevizîk da xwe û rabû ji ber dîrega eywanê

Got: lawo dinyayê ez pir kirime derdê mexbûlê kulê wê zozaxanê

Ji baharê hayanî zivistanê

Hêkên sed mirîşkî temem dane bi êmîşê dikanê

Dema ku ez dibêjim lawo hêkê sed mirîşkan kanê

Ji min ra dibêjin kelbê kopekê bê îmanê

Me hêkên mirîşkan kirîye mesrefa malê geren û cîranê

 

Min got amojnê bi salên xwe mezinê bi qafayê xwe noxsanê

Tu pîr bûyî ketî ji şopa aqil û îzanê

Vê gotinê bibêje Fêto kela kevirî bavê xezebê gula Kurdistanê

Got: gava ez vê gotinê dibejim Fêto kela kevirî bavê xezebê gula Kurdistanê

Berê sond dixwe bi Quranê

Paşê dest davêje pêsîra telaqan û jin berdanê

Bê namûs e pê ra nemaye ferza îmanê

Yabooo…

(destpêka gotarê me duh çap kiribû. Hûn dikarin li vir bixwînin: http://krd.riataza.com/2017/05/24/di-kilam-u-dengbejiya-kurdi-da-pekenoki-komedi-1/)

Riataza

Derheqa nivîskar da

Ercan Aras

Sala 2007an beşa sîyasetê-zanistê a Ûnîvêrsîteya Uppsalayê (li Swed) qedand, sala 2012an dîsa li wir beşa rojnamegerîyê qedand. Di radyoya Swêdê a beşa kurdî da kar kir. Ji 2014an di eynî Ûnîvêrsîteyê beşa zimanzanîyê da wek lêkolîner kar dike. Xebatên wî yên zanyarî li ser pirsgirêkên kurdan li Tirkîyê hene.

Qeydên dişibine hev