Ji nimûneyên zargotina me – 190

Ji nimûneyên zargotina me – 190

Em weşandina berhemên ji nimûneyên zargotina me berdewam dikin. Berhema sedûnodî me ji pirtûka “Folklora kurmancîyê”, ku sala 1957an bi kurmancîya kirîlî ya kurdên Sovyet va hatîye çapkirin, hildaye û me ew transkrîpeyî ser herfên kurdîya latînî ya îroyîn kirîye. Vê carê emê çend stiranên gelêrî yên evîndarîyê raberî we bikin.

Berevkar û amadekarê vê pirtûkê Hecîyê Cindî ye.

Berhem çawa di pirtûkê da çap bûne, em wisa raberî we dikin.

Tîpguhêzîya kurdîya ji tîpên kirîlî ser tîpên kurdîya latînî Mîdîya Têmûr û Dîdara Têmûr kirine.

Amadekar: Têmûrê Xelîl

 

Wey kulmalê

 

Wey kulmalê

Taxa Jêrin gale-gale

Taxa Jorin gale-gale

Ezê çûme yalê malê ênga dilê min dihebîne bi ne male!

Keleş lawikê min şivanê pezê zayî

Qeme-qayîş zêrkildayî

Wey gidî, kê cara çevê min çevê keleş lawikê min dikeve

Çima ser minra dibe sayî?

 

Kulmalê, çiya bilinde

 

Kulmalê, çiya bilinde, te nabînim

Ezê tu gula, tu sosina naçirpînim

Gundo, ezê nava çar qulbê dinya gewr gerîyame

Ezê tu dila ser dilê xwe û têlî gula xwera nahebînim.

 

Got: Egîtê Hemîd, 30 salî, xwendî, ji gundê Pampê, li ser nehîya Aparanê, brîgadîrê kolxozê.

 

Êlê Başê

 

Êlê Başê qurba, te çevreşê bi xwe şûşê

Bira Başa min xweş be Lyûsaxbyûrê deşta Mûşê

Ez terka çev û birûyê belek nadim

Heya Başa min nebê: lûrî, lûrî

Nekeve ber dara vê dergûşê.

 

Êlê Başê, qurba, navê lawikê min Emere

Qevza qemê zêrê zere

Ezê dikim ramûsanekê ji Başa xwe bixwezim

Dibê: “Lawiko, dûrî min here

Kotî, şindokê dewarê mêra

Li ser xênî, li ber dêrî qerewile”.

 

Êlê Başê qurba, gundê me wê bi Tile

Başa minê wêda têye devî kene, porî şile

Ezê dikim ramûsanekê ji Başa xwe bixwezim

Kotî, şindokê dewarê mêra

Li ser xênî, li ber dêrî qerewile.

 

Êlê Başê, qurba, navê lawikê min Etare

Qevza qemê kar û bare

Ezê dikim ramûsanekê ji Başa xwe bixwezim

Kotî, şindokê mêra xwelî sere.

 

Êlê zerîyê

 

Êlê zerîyê, zerî hemû dibên:

“Em zerîne”

Hine zerî hene, paşkê wan gamêşîne

Zikê wane sakarîne

Sûretê wane reşe qayîşîne

Diranê wane kerîne

Lêvê wane peloçîne

Porê serê wana tije rişke bi sipîne

Kesekê xudan xêr tunîne

Here kavila gundê şewitî devokî neftê bîne

Agirekî berdê, bişewitîne

Dilê min evdala Xwedê hêja derman tîne.

De lo, lo lawiko

Serê min qurbana canê te bîyo

Were, wezê salix-sûlixê

Zerîyê mala Qoto tera bidim

Êlê zerîyê, nav-nîşanê zerîyê

Mala Qoto çine, çi nîne?

Olo, lawiko, qurban

Zerîyê mala Qoto di usanin

Navkêlkê wane ziravîne

Bejinê wana qazaxîne

Lingê wana kondelê sore firengîne

Gorê wana saqê ecemîne

Dav-lêvê wana mijmijkîne

Sûretê wana sore xal-xalîne

Diranê wane sedefîne

Çevê wane reşe leglegîne

Birûyê serê wana sore hinarîne

Meriv malê xwe bide, canê xwe bide

Yeke usa xwera bîne

Tu car, tu car poşman nîne!

 

Êlê bedewê

 

Êlê bedewê, Emînê me dudine

Yek qîzape, yeke dine

Qîzap ruhistînê canê mine

Qîza xelqê xerîb kirasê canê mine

Emînê, ez benî, xuber benî

Ezê çûme nava xort û qîz û bûkêd axê, axalera

Talebextê min û te kenî

Bira dê û bavê min jî xêrê ji wayê qe nebîne

Dilê min xortekî çardeh salî mal di gundda hebû

Ez nedamê,

Dame xanê Rewanê, papax genî.

Êlê Emînê, Zorê heyanî Zorê

Bira kula kor têkeve her çar malê dora axê

Ezê dikim Emîna xwe birevînim

Ezê bavêm gundê Zorê, mala Memê.

 

 

Êlê kulmalê

 

Êlê kulmalê

Were em milê xwe milê hev xin

Berê xwe bidin Kaxêta xopan, welatê gurcane, Gurcistanê.

Emê berê xwe bidine darî sincê

Destê xwe bavêne darî sêvê

De min go, sîng û berê kawî gozel usanin

Notila kevotkeke sibê zû rabe

Per û baska bikute ji vê xunavê

Lê, lê, lê, lê, lê…

Bire malê me danîne zozanê bilind, li vê rêzê

De min go kerî bergel bergelê (berx) girane

Xwe dane fêzê

Olo, gede, hekî tu konê kewa gozel nas nakî

Konê reşî erebî serikê tewrî fêzê

Lê, lê, lê, lê, lê…

Êlê kulmal

Serîya bişo, avê merêj

De tu rabe gulîya vegir kin û dirêj!

Êlê kulmalê

Ezê ramûsanekê nevsa canê te keremkim

De tu neçe kotî-şindokê mêrê xwera nebêj

Êlê lê kulmalê!

Bejina kulmala min, minê dîtîye li ser tevinê

Êlê terezê!

Bejin bilindê, mêzer kevinê

Wexta kewa gozel şevê radizê

Ezê dilê xwera diçime xewnê

Kulmala minê avê tîne, kanîya Gerê

Minê gazî Xwedê kirîye

Cêr û qeynter bişkê, bide ser rê

Êlê kulmalê!

Zozanê me sisêne

Herekê sê belekî lêne

Qomsî-nemamê xelqê têlî delal ji malêne

Lê, lê, lê domam, lê, lê, lê domam

Xema neke, xem xirabin.

De tu rabe gula biçin, sosin dewsê rabin.

Êlê kulmalê

Min go, şera serê te madane

Teyê rîşîyê şerê gul badane

Wey-wey gede, wey-wey gundo!

Êlê terezê

Geleka bona çev û birûyê kewa gozel mêr û jinê xwe berdane!

Êlê kulmalê

Ezê ne li virim

Ne li wême

Ezê tevînga berfê tevî bême

Ezê jina mêrê kotîme

Dosta mêrê çême.

Êlê kulmalê

De, min go şera serê te geveze

Teyê danîye ber netika kever tez bi teze.

Êlê kulmalê

Dinêda mirin heqe, kefen ferze

Wey, wey gede, wey, wey gundo.

 

Got: Hemîdê Hamo, ji diya xwe bûye sala 1923a, kolxozvanê gundê Kelekûta Jorine, li ser nehîya Talînê, li Ermenîstanê.

 

Wêne: Yaqûb Kurmanc

 

Riataza

Derheqa nivîskar da

Têmûrê Xelîl

Berpirsyarê malpera me, sêkrêtarê Komeleya Nivîskarên Kurd li Swed, endamê Yekîtîya Rojnamevanên bajarê Moskvayê, nivîskar û rojnamevan. Fakulta fîzîk-matêmatîkê a zanîngeheke Ermenîstanê temam kirîye.

Qeydên dişibine hev