KANIYA PÊNCÇAVÎ – 31

KANIYA PÊNCÇAVÎ – 31

Nivîskarê malpera me Mela Mihyedîn wek evîndarê edebîyeta kurdî û bengîyê malpera me, ne tenê bi nivîsên xwe yên kûrfikir û dagirtî va xwendevanan şa dike, herwiha hewil dide efrandarên genc jî bike nava vî karê pîroz. Û nameyeke ha ji berpirsyarê redaksyona malperê ra nivîsîye: 

-Ev komek nû ye û ji pênç kesan pêk tê, lewma navê “Kanîya Pêncçavî” li xwe kirine. Ev komek neoklasîk e. Dixwazin bi Kurdîya îroyîn û bi terza kevin (erûz) helbestan binivîsin. Armanca wan jînkirina helbestên klasîk e. Ez bawer im ku dê pêşerojê ev kom xebatên hêja bike û wê mohra xwe li wêjeya Kurdî bixe. 

Endamên komê di van hemû helbestan de avêtine berhev û digel hev helbest nivîsîne.

Ya eceb ew e ku endamên vê komê li bajarên cuda cuda jîyana xwe didomînin û bi rêya nîmetên jîyana modern helbestên xwe ji hev re dişînin û bi hev re helbestan dinivîsin.

Wek hûn dibînin, malpera me bi van karên hêja va wê wê fikira şaş ji serê hinek kesan derxe, ku dibêjin kurdî li ber mirinê ye…

Emê her heftê carekê berhemên van helbestvanên welatparêz raberî we bikin.

 

Helbestvan ev kes in: 

Tahir Dînarî

Soran Amed

Arif Selçuk

Memê Miksî

Qasimê Xelîlî

 

G u l d e s t e

 

QENCΠ

Mifteya tev deriyan e
Zimanek şîrîn e qencî
Sedeqeya seriyan e
Ken û bişirîn e qencî
(Arif)

 

Şîreta Rebbê Barî ye
Bê wê rêka me tarî ye
Ew dijminê xirabiyê
Nehf û xêrnarîn e qencî
(Mem)

 

Ji bo mirovatiyê tov
Yê ew nebe wek hirç û hov
Loma li ser serê insên
Taceke zêrîn e qencî
(Soran)

 

Rastî diristî melek in
Pakî rindî çavbelek in
Bi van re timbezê bike
Wek Xanî go Zîn e qencî
(Tahir)

 

Zanîna qedrê dilan e
Bi vegirtin û vedan e
Weke eksa ayînê ew
Qencî gel xwe tîne qencî
(Qaso)

 

Kanî û kana rûmetê
Wesyeta xaltîk û metê
Kinca ku herî li me tê
Di rayan de xwîn e qencî
(Arif)

 

Ku camêrek tê bibîne
Her gav û wext lê gehîne
Lê biparêze jikesê
Korek û nabîne qencî
(Mem)

 

Jibo gel ewna tifaq e
Neyîna wênan îfaq e
Lew me pêdivî pê heye
Ji me kêm nemîne qencî
(Soran)

 

Bi min îman û bawerî
Bi dûrbînî lê binerî
Tenaz henek li dera ha
Paqij ol û dîn e qencî
(Tahir)

 

Bibe qenc lê nebe safqet
Da ti kes tej hev neke qet
Qenciya ku bi kerîtî
Ne çê ye hem jî ne qencî
(Qaso)

 Amed, Dîlok, Qonya, Stembol

 

Riataza

Derheqa nivîskar da

Mela Mihyedîn

Zaroktîya wî di nav ‘erûz û berhemên klasîk de derbas dibe. Ji bo ilm berê xwe dide Hezex, Batman û Stenbolê. Herî dawî li Amedê xwendina xwe temam dike û îcazeta xwe ya beşa Mamosetîya Zanistên Civakî werdigire. Demeke dirêj li Amedê dersdariya Ziman û Wêjeya Kurdî dike. Nivîsên wî di kovarên “Nûbihar” û “Wêje û Rexneyê” de derketine.

Qeydên dişibine hev