Ji nimûneyên zargotina me – 196

Ji nimûneyên zargotina me – 196

Em weşandina berhemên ji nimûneyên zargotina me berdewam dikin. Berhema 196an me ji pirtûka “Folklora kurmancîyê”, ku sala 1957an bi kurmancîya kirîlî ya kurdên Sovyet va hatîye çapkirin, hildaye û me ew transkrîpeyî ser herfên kurdîya latînî kirîye. Vê carê emê çend stiranên gelêrî yên di wê cîwarbûyî raberî we bikin.

Berevkar û amadekarê vê pirtûkê Hecîyê Cindî ye. Berhem çawa di pirtûkê da çap bûne, em wisa raberî we dikin.

Tîpguhêzîya hemû berhemên me yên zargotinê ji herfên kirîlî û latînîya kurdên Sovyet ser latînîya “Hawar”ê, ku di malpera me da çap dibin, Mîdîya Têmûr û Dîdara Têmûr dikin.

Amadekar: Têmûrê Xelîl

 

Kilama Evdal û Gulê

 

Evdal got:

Êlê Gulê, çûme Xamûrê, Xamûrpêtê

Bejina Gula min zirave, dêre lê tê

Bira devê min deqa nav sîng û berê Gulê keta

Bira fermana min rabûya vê dewletê

Were, were Gula minî

De were-were sêva minî!

 

Gulê go:

Evdalo, xanîyê keşîş çî qubeye

Herê, Evdalo, ew xebera tu dibêjî

Devê te, heft govek bavê te zêdeye.

Xeta-bela dûrî min here

Tenîya dinê min bigere!

 

Evdal go:

Erê Gulê, minê bostanekî avît kundirê bejî

Min avek dayê hêsirê çevê xwe û te jî

Minê ji rebê alemê, mîrê mezin hîvî kirîye

Ew agirê ketîye dilê min

Bira bifire hubîya dilê te jî.

 

Gulê go:

Erê, Evdalo, çevê min reşe reşbelane

Minê rojê heft cara kilê Sibhanî bi kildane

Herkê tu bawer nakî, ji der-cînara bipirse

Heya niha min donzdeh jinê mêra tev berdane.

 

Evdal go:

Herê Gulê, çûme Xamûrê, Xamûrpêtê

Bejina Gula min zirave, dêre lê tê

Bira derê min deqa nava sîng û berê Gulê keta

Bira fermana min rabûya dewleta Romê.

Gulê, çûme Xamûrê, nav dewatê

Bejina Gula min zirave, dêre lê tê

Êlê Gulê, ser sûretîyê Xwedê mirazê me li hev nebû

Were, ez û tu bivin xûşk û birê axiretê

Were, were Gula minî

De were, were sêva minî!

 

Got: Cindîyê Qurşût, nîvxwendî, 50 salî, şivanê kolxoza gundê Heko, li ser nehîya Talînê, li Ermenîsatnê.

 

Zalim

 

Zalim, zalim, zalim

Ezê teyrane, teyrê reşim

Minê danîye ser sûra Dîyarbekjira wêran

Per û baskê min westîyane

Qam-qanatê min weşîyane

Ezê vê sibê nikarim pê bimeşim

 

Zalim, zalim, zalim

Ezê li teyrane teyrê hurim

Minê danîye ser sûra Dîyarbekira wêran

Per û baskê min weşîyane

Qam-qanatê min maşîyane

Ezê li vê sibê ne dikarim pê bimeşim

Ne dikarim pê birevim.

Kesekî xudanî xêrê tunîne

Cabekê bive Şêxanîya şewitî

Siyarê Gulîra

Hergê tê min birevîne –

Bira birevîne

Hergê narevîne –

Mişterîyê mine zefin

Xazgînîyê mine mala bavê minda rûniştine, wa bi pirin.

 

Zalim, zalim, zalim

Wezê li teyrane teyrê surim

Minê danîye ser sûra Dîyarbekira şewitî

Per û baskê min maşîyane

Qaş-qanatê min werîyane

Wezê vê sibê ne dikarim pê bifirim

Ne dikarim pê bimeşim

Kesekê tune cabekê bive Şêxanîya şewitî, Siyarê Gulîra

Herkê tê min birevîne

Bira birevîne

Hergê min narevîne

Mişterîyê mine zefin

Xazgînîyê mine mala bavê minda rûniştine, bîst û şeşin.

 

Hesoyê Silîvî

 

Hesoyê Silîvî merivekî zefî bi nav û deng bû. Ew ber donzdeh kerî pez bû. Carekê pez bire Şamê, çû ser pira Batmanê. Dîna xwe dayê bazirganek wêda hat, bazirganê Xecê xanimê, qîza Zor Temir paşayê Millî. Qîza wî – Xecê xanim, ser deva pêşin siyar bûbû, çawa çevê Heso pê ket, Heso hezar dilî heband, go:

-Rê bide min, pezê min derbaz be.

Ewê go: -Na xêr, bazirganê minê derbazbe.

Ew li wî alî sekinî, ew li wî alî sekinî.

 

Heso go:

 

Xecê xanim

Ez Hesome, Hesoyê Silîvî me

Şivanê donzde kerîyame

Serkarê bîstûçar şivaname.

 

Xecê go:

 

Heso, welle, tuyî pîsî

Ser û çevê te qalikê kûsî.

 

Heso go:

 

Ez ne pîsim

Nola şemdanekê

Derê mala bavê te diçirûsim

Ezê li ser pira Batmanê

Herdu destê te bigirim

Herdu çevê te ramûsim.

 

Erê, go, heyrano, welle tu şivanî

Lingada çermê ganî

Piştê kod hevanî

Tu ne layîqî dîwana mîr û hakimanî.

 

Go:

 

Kulmalê, welle ez ne pîsim

Ne min berî hingê ji tera got

Ez Hesome, Hesongê Silîvî me

Şivanê donzde kerîyame

Serkarê bîst û çar şivaname.

 

Keçikê got:

 

Heso, pezê te nemaye, tev kavirin

Temamî kelî kurre.

 

Heso got:

 

Keçê kulmalê, îşev şeve, şev şilîye

Guhêra pezê min herîye

Ez nizanim qelinê te çîye?

 

Keçikê got:

 

Heso, ez bi qurba

Ne min go: îşev şeve, şeva mine

Zêrê mala bavê te

Ne weke zêrê mala bavê mine.

 

Heso go:

 

Xecê xanimê, were ser pira Batmanê

Tu bide min sozê temame

Ezê te hildim xwera bivim.

 

Îjar ser wêderê Heso pezê xwe heft roja egle kir, wêderê keçik ji xwera revand.

 

Got: Teyoyê Mamo, 50 salî, nîvxwendî, şivanê kolxoza gundê Heko li ser nehîya Talînê.

 

Riataza

Derheqa nivîskar da

Têmûrê Xelîl

Berpirsyarê malpera me, sêkrêtarê Komeleya Nivîskarên Kurd li Swed, endamê Yekîtîya Rojnamevanên bajarê Moskvayê, nivîskar û rojnamevan. Fakulta fîzîk-matêmatîkê a zanîngeheke Ermenîstanê temam kirîye.

Qeydên dişibine hev