Evdalê Zeynikê

Evdalê Zeynikê

Ka mêze bikin ku helbestvanên kurdên Sovyetê

çiqasî di heyra welatê xwe û kesên serbilindaya gelê xwe da bûn!

Di navbera wan da hezkirineke nedîyar xuya dibû.

Nimûneyek: hema bêje hemû stiranên Şeroyê Biro stiranên Evdalê Zeynikê ne.

 

Mîkayêlê Reşîd

 

Îşev berf dibare, berfa çîl û qerqaş,

Ser dinya rût-tezî, ser erdê hişk û reş,

Îşev ez tenê me ber vê hikyata çîl

Û qey dibhêm dengê kulîyê nazik û jîr.

 

Îşev begîra min distirê kilama xwe,

Kilama germ, edil, kilama rojê xweş,

Û ez dihênijim nav hemêza germê,

Ku bona min bûye mertal ber sur-sermê.

 

Û ez dihênijim û nizanim çawa

Bê hemdî xwe cî da xew ra diçim awa

Û xewna şîrin da dibînim dilbirîn

Êvdalê Zeynikê serqot, pêxas, feqîr.

 

Kûçê da tek-tenê xwe ra rêda diçe,

Xwera rê da diçe bê rêber û bêçar,

Destê xwe dîwara dipelikîne fesal

Evdalê Zeynikê kor, bê şivdar û jar.

 

Û ser milê Evdal û ser porê Evdal

Kûça bêmerivda berf dibare fesal.

Serî sipî dibe û te tirê ew kal

Ne ji vê dinê ye, bê mal e, bê pergal.

 

Kesekî xudanê xêrê vir tunîne

Destê Evdal bigire, sur-sermê derîne.

Hûn ku da ce’nimîn, mîr, hakimê qure,

Axir boy we bû, ku Evdal wextkê distira.

 

Û ez hişyar dibim ji xewa xwe giran,

Xwe davêjim kûçê, çawa tîr ji kevan,

Ku herim hewara Evdalê Zeynikê,

Hewara birê xwe li vê dinyalikê.

 

Ka kuyî Evdalo, ka kuyî birê min,

Were bira, were, bikeve milê min,

Te bibim mala xwe. Lê bêzar e kûçe,

Tu kes ser berfa çîl nahêle tu rêçek,

Û berf ha dibare nerm û nazik, edil,

Ew gişk xewna reş bû, here razê, ay dil.

Sal 1975

 

Tablo ya Rebwar K Tahir

 

Riataza

Derheqa nivîskar da

RIATAZA

Malpera nûçeyan derheqa kurdan û Kurdistanê da; Ji bo malûmatîyên zêde berê xwe bidine vê navnîşanê: info@riataza.com

Qeydên dişibine hev