“Veke dilê xwe tirkê kedkar, mandelekirina kurdan xwekuştina te ye”

“Veke dilê xwe tirkê kedkar, mandelekirina kurdan xwekuştina te ye”

Çawa ku dîtina George Floyd, lê nedîtina Kurdan

 ji bo kedkarên Tirka şovenîzm be, ji bo çepên kedkar re jî şovenîzmek e.

Dilgeş Aksu

“Veke dilê xwe tirkê kedkar, mandelekirina kurdan xwekuştina te ye”. Her çend ku ev helbesta ku ji hêla Şafak Tamer ve hatî nivîsandin rewş eşkere dike jî, pêwîst e em piçekî vekin. Metîngerî çiqas rojane bidome, karker û kedkarên dewleta metînger ew qas bi şoventî tên jehr kirin. Di pêvajoya karantînayê de ku bikaranîna medya civakî xurttir bû, rewşa înkar û erîşkar ya mêtîngeriyê xwe da der, û gelek karkerên Tirk şahidê vê rewşê bûn. Bi vî rengî me dît ku metîngerî ne tenê siyasetek a dewletê ye, lê di heman demê de rastiya gele Tirk e, a ku dijberî vê rewşê dernakeve û mêze dikê me dît.

Qetilkirina George Floyd ji hêla polîs li DYE careke din deriyên serhildanê li DYE û gelek welatên cîhanê vekir. Serhildana ku ji hêla reşik û sipîyan ve li DYE hat destpêkirin, li welatên cûrbecûr belav bû. Di çalakiyê de bi dirûşmeyên “Ez nikarim bêhn wegirim”, “Dad tune be, Aşitî jî tune ye!” ber bi navendên kapîtalîst ve meşiyan. Her çend li DYE Trump û alîgirên wî ji “AntiFa” re got “terorîst”, çalakvanan gav paşde nekişand, ji ber ku pirsgirêk nijadperestî û birçîbûn û xîzanî ye.

Nimûneyên mîna polîs û gelên sipî ku li dijî vê berxwedanê “çok danîn” û piştgirî dan çalekvanan dîsa jî nijadperestiyê venaşêre, lê dikare nîşanî neteweyên ku zordariyê li ser nijadekî dikin wekî mînakek baş nîşan bide. Desthilatdarên dewletên dî yên ku kuştina George Floyd şermezar dikin û gotinên dijî nijadperestiyê bikar tînin, çavên xwe li polîtîkayên nijadperest û înkarê ya li welatê xwe digirin. Yek ji wan dewleta faşîst a dagirker a Tirk û serokê wê yê faşîst Erdogan e. Bê guman, tiştê ku me ji Erdogan hêvî dikir ev bû, lê kedkarên Tirk … Piştî kuştina George Floyd li Enqerê ku ji ber guhdarkirina stranên Kurdî Bariş Çakan ji dilê xwe hat kêr kirin. Bi milyonan kedkarên Tirk ên ku rondikên sexte dibarînin li ser George Floyd, ew kedkarên Tirk ku her çend ew ji bo Barış Çakan rastiyê dizanin, bi hukumeta mêtînger û desthilatdariya wî re hevkar e, yê ku bavê wî bêdeng kir û vegotinên wî guhert.

Bê guman, gelek mînakên mîna Bariş Çakan hene. Em dibin şahidê nijadperestî û polîtîkayên înkarê yên li ser Kurdan ku her roj pêşve diçe. Polîtîkayên mandelekirin, neqanûnîkirin û tunekirina Kurdan bîrdoziya burjuwaziya rojane ne. Em wekî bîrdoziya burjuwazî dibêjin ji ber ku nijadperestî û metîngerî bîrdoziya burjuwazî ye. Destpêka serhildanên cîhanê li dijî terora polîsan li her deverê di rojeva civaka şandî ya şovînîst a Tirkiyê de cîh digire ku yekem tiştê ku hatî kirin hîn jî bi navgîniya gelê kurd vexwarina rewşê bû.

Piştî xwendina nûçeya kuştina polîsekî li Bursayê û polîsekî Amedê di heman rojê de, mirina polîsê Bursa bû binnivîsek, lê polîsa li Amedê bû “qehreman” û ket rojeva welat. Kesê ku bi îdîaya polîsan gulebarandiye re têkildar e, ji îşkenceyê derbas bû. Derî hatin şikandin, malbat bi kûçikan hatin îşkence kirin. Di vê bûyerê de ser nêzî 20 malan de girtin. Ciwanê ku tê îdîa kirin ku gulle berdaye polîsan, piştî ku hate girtin di qereqolê de tazî hate îşkencekirin û wêne û vîdyoyên wî ji çapemeniyê re hatin pêşkeş kirin. Wekî din, ev hemî tenê li ser yek îdîayê hate kirin. Biryara veşartinê li dozê hat, û rastî hatin girtin. Ji ber vê yekê rewş bixwe rastiya ku di pêşiya terorîzma polîsan de îhtîmalek serhildanê xurt e, îhtîmala komployê di vî mijarî de xurt dike. Bê guman, ev komplo li ser gelê Kurd dê bihata lîstin! Piştî derbeya 4’ê Mijdarê, bi derbeyek din, parlamenterên HDP Leyla Güven, Musa Farisoğulları û ya CHP Enis Berberoğlu ji parlementertiyê hatin avêtin û hatin girtin.

Baş e, dema ew tiştên çêbûn karker û kedkar û çepên Tirk çi kirin? Ma li hemberê vê îşkencê çok danîn û ji gelê Kurd lêborîn xwestin? An jî li kolanan ji bo Bariş û qurbaniya bûyerê li Amedê dad xwest? Mixabin, wekî ku ev nehatin kirin, nijadperestiyê li ser Kurdan di gelek desthilatdariyan de zêde bû. Gelê Tirk carek din bi mendelakirina/înkarkirina gelê Kurd re xwekujî kir. Çepên kedkar jî tenê ji medya civakî îtîraza xwe anîn ziman. Hin komên çepgir vê yekê jî nekir. Çawa ku dîtina George Floyd, lê nedîtina  Kurdan ji bo kedkarên Tirka şovenîzm be, ji bo çepên kedkar re jî şovenîzmek e. Ji bo hemî komkujiyan deng bilindkirin çiqas şoreşger be, bêdengbûna li ser salvegera qetlîama Amedê, bêdengiya ji bo Barış Çakan û bêdengbûna ji bo kuştina Kurdan meylên şovenîst in.

7’ê Pûşperê ya 2015’an di gel eniya sêyemîn li pêşberî pêvajoya Tirkiyê û pratîka gellek gelan, bawerî, zayenda HDP’e û sosyalîstên şoreşgerî berhev dike, ew ê berdewam be ji bo biratiya gelan têkoşînek bêserûber peyda bike. Divê were zanîn ku ji bo biratîyê wekhevî; ji bo aştiyê azadî pêwîst e. Divê HDP û rêxistinên şoreşger ji bo vê yekê şer bikin. Tişta ku pêwîst e îro werê nîqaş kirin, ne gelê Kurd e, gel ê Tirk e ku di bin bandora şovenîzmê de ye.

Li dijî mendele û metîngeriyê, kedkarên Tirkî deyndarên lêborînê ne ku ji Kurdan bixwazin. Pêdivî ye ku ev lêborîn, bê guman, di pratîkê de û ne di warê teorîk de were dayîn. Sipîyên ku ji bo George Floyd çok danîn û lêborîn xwestin û bi vê riyê binyata dewletê şewitandin, ji bo gelê Tirk mînakek e pratîk a netewa serdest e.

Riataza

Derheqa nivîskar da

RIATAZA

Malpera nûçeyan derheqa kurdan û Kurdistanê da; Ji bo malûmatîyên zêde berê xwe bidine vê navnîşanê: [email protected]

Qeydên dişibine hev