Wê ev jî derbas be…

Wê ev jî derbas be…

Çîrok: Ferîdudîn Attar

Wergêr: Mela Mihyedîn

 

Di demek gelekî dûr û kevnare de mîrekî bêhnteng û ji halê xwe aciz hebû. Her daîm bêkeyf bû. Çi dikir û çi nedikir keyfa wî nedihat cî.

 

Rojekê gazî hemû wezîrên xwe kir. Ji bo vê pirsgirêka wî rê û rêbazek daxwaz kir û ji bo vê yekê wext da wan.

 

Her wezîrek ji bo tedawîyekê bibîne ket ser rêya xwe û berê xwe dan welatê xerîb. Di nava wan de yekî zîrek hebû. Ji bajarê xwe derneket û li ser vê pirsgirêka mîr mijûl bû. Fikrek gelekî baş dît û rabû çû ba zêrînker. Gustîlkek zêrîn da çêkirin û li ser gustîlkê hevokek da neqişandin.

 

Piştî ku wext qedîya, her wezîrek rêya qesra mîr girtin û hatin hizura wî. Lê di destên wan de tedawîyê bextewarî û kêfxweşîyê nebû.

 

Mîr ji wan pirs kir lê kesekî bersiva mîr neda û her yek ji wan serê xwe tewand. Tenê wezîrê zîrek rabû ser pîya û hat kêlaka mîr. Ji berîka xwe gustîlka zêrîn derxist û teslîmî mîr kir. Ji mîr re wiha got:

 

“Mîrê min, kengî tu aciz bûyî û kêfxweşî ji te dûr bû, li tilîya xwe binêre û nivîsa li ser gustîlkê bixwîne wê demê tu yê bextewar bibî”.

 

Mîr rabû û gustîlk xist tilîya xwe û nivîsa li ser gustîlkê xwend. Li ser gustîlkê ev hatibû  nivîsandin: “Wê ev jî derbas be”.

 

Riataza

Derheqa nivîskar da

Mela Mihyedîn

Zaroktîya wî di nav ‘erûz û berhemên klasîk de derbas dibe. Ji bo ilm berê xwe dide Hezex, Batman û Stenbolê. Herî dawî li Amedê xwendina xwe temam dike û îcazeta xwe ya beşa Mamosetîya Zanistên Civakî werdigire. Demeke dirêj li Amedê dersdariya Ziman û Wêjeya Kurdî dike. Nivîsên wî di kovarên “Nûbihar” û “Wêje û Rexneyê” de derketine.

Qeydên dişibine hev