Bedlîsa Şeref Xan

Bedlîsa Şeref Xan

Fermo, helbesteke xweş ser yek ji paytextên

 çand, huner, dîrok û wêjeya kurdî li tevaya Kurdistanê.

Şakir Epözdemir

 

Bedlîsa rengîn wextek ji wextan

Bi xeml û xêz bû ji tac û textan

Bi fermanrewa, melîk û mîr bû

Meclis û dîwan, lâl û wezîr bû

Artêş û serdar, leşker û serbaz

Warekî azad, rêk û pêk û saz

Artêşek xweser, nîzamek hemdem

Kurdên qehreman, pismamên Ristem

Leheng û şêr bûn, pilingên bêtirs

Bi tîrkevan û rim û şûr û gurz

Xwendin û huner, hem bezirganî

Bi ilm û zanîn, bi şaristanî

Jiyanek azad, xweşhal û aram

Gişt serbilind bûn, çi mîr çi xulam

Bedlîs serbajar, navenda welat

Bi Mûş û Xinûs, Motkan û Xelat

Sîmek û Baykan, Kawar û Karêz

Ew gund û bajar, hemî rêz bi rêz

Warek dewlemend, jîr û tor û têr

Şad û bextewar, keç û jin û mêr

Welatek gewre, xêrdar û zengîn

Bi mêrg û çîmen, bihuşta rengîn

Wek Deşta Mûşê wan rêzegundan

Tev zad û debar, kîlera kurdan

Kawar û Sîmek, Xelat û Karêz

Bi bax û bostan, pawan û parêz

Mêrg û kanî ne, çandin û çêre

Welatê Roşkan gişt xêr û bêr e

Şerefdîn, Nemrûd, Sîpan, Bilîcan

Ew diçêrandin, keriyên miyan

Zozanên Roşkan bi nav û deng in

Çiya û banî tev rengareng in

Ew diêwrînin pez û dewaran

Enbara qût û pût û debaran

Xwedî dikin ew celeb û terşan

Zozanên bilind, rûbarên erşan

Çandin û çinîn, xuşînên cotan

Dasûk û tirpan, alet û kotan

Tevr û bêr û mer, bi das û werîs

Bend û zevî bûn, Baykan û Bedlîs

Bostanên kurdan, ew bi hezaran

Didan sazkirin li van aqaran

Dixebitandin ermen û azer

Tiflîs, Naxçiwan, dişandin rêncber…

Ew dixebitîn bi şîrb û deman

Kurd xanedan bûn, nedibûn cenan

Serê biharê ta zivistanê

Rêncber dihatin ji Esfexanê

Rêncberên kurdan Azerbaycanî

Hin naxçiwanî, hin Esfexanî

Ne li qamê bûn, fêkî’w zerzewat

Hem dexl û dan û doş û beqliyat

Bi dims û şîre, bastîq û xarûz

Sêv û zerdele, hermî û girûz

Hêjîr û tirî, hem xox û karçîn

Guz, behîv, bindeq, bênok û darçîn

Qawin û petîx, dêmik û zebeş

Şilor û gilyaz, şelebotên reş

Gurz û dêz û lod, kadîn û kewar

Kîler û çal û tedbîr û debar

Gayên zehmetkêş, beygîr û gamêş

Hêstirên hêzdar, zîrek û barkêş

Hesp û mehînên çeleng û rehwan

Dengê bilbilan, qebqebên kewan

Rovî û kêwroşk, kûze û werşeq

Xezal, pezkûvî, pilingên deq deq

Çi heywan hene, kuvî û kedî

Temam mewcûd bûn li vî beledî

Qût û pût û mût, kut û dexl û dan

Qersûn û kupik, dene û sindan

Kulav û palas, mehfûr û mêzer

Bi sifr û sênî, berkêş û lenger

Têr, çewal, xirar, bar, barxan, bendek

Kewar û enbar, xan û xizênek

Bi goşt û qelî, qeymaq û tewaş

Hingiv û nîvişk, kade û lewaş

Halxweş, bextewar, gundî, bajarî

Bê tirs û xeter li vî diyarî

Bi kêf û henek, dîlan û govend

Bi vîn û aştî, yekdil û yekbend

Lawij, bêlîte, çîrok û stran

Bi şêx û mele, keşe û metran

Şivan û gavan, gundî û rêncber

Hoste û pispor, zane û rêber

Bajarê qedîm, bi sazî û sêr

Bi xwendegeh û bi mizgeft û dêr

Avasaziyek hemdemê wextê

Ewliya mest kir vê payîtextê

Bi sûk û bazar, bi cade’w kolan

Bi xan û hemam, qonax û dikan

Bi birc û kelat, bi gor û kunbet

Bi rê û rêbar, tenzîm û xizmet

Xan û medrese, dergah û seran

Xemla xwe dabûn hemî deveran

Ne xurtî hebû, ne zilm û zorî,

Ne talankarî, ne jî çavsorî

Warek aram bû ev der û dever,

Tacir diborîn bê tirs, bê xeter

Gerok, misyoner, herkes diborî,

Emîn û aram, welatê jorî…

Ji Hind û Çînê û Tirkistanê,

Bê xem diborîn ji vê stanê

Nîzamek adil, tenzîmek pir baş,

Daborên Bedlîs, dimanane şaş

Bi qanûnî û fermî’w civakî,

Xeter hîç nebû li ser vî xakî

Hikmekî adil, saziyek rêzdar,

Bi qazî, miftî, wezîr û mixtar

Bi dad û qanûn, bi irf û adet,

Li warê Roşkan, heq û edalet

Keşe û Petrîk, mele û neqîb

Bi soz û bi bext û bi rêz û tertîb

Cihû û êzdî, file û mislîm,

Gişt xwendevan bûn, zane û alim

Hemiyan dixwend zarê zikmakî,

Serbest û azad, mafên civakî

Gişt xwendevan bûn, çavtêr û bê tirs,

Hem xweşexlaq bûn, hem merd û muxlis

Sin’et û huner, lêkol û lêger,

Bi cehd û xebat, bi rêz û tevger

Ev rewş û ev hal bi sal û salan,

Dom dikir dihat ji bab û kalan

Bi xwendevanî, hem şaristanî,

Hemwelatî bûn ew bi dostanî

Bi al û bi ol, dirav û dînar,

Saziyek mezbût, bi bêş û bi tar

Mesîh û Zerdeşt, Mûsa û Ehmed,

Gişt kurdistanî, gişt zarokên Med

Serbest û azad, hemî ol û dîn,

Bê buxz û hesed, zikreşî û kîn

Dizî û bertîl, şêlan û talan,

Kesî nedibihîst ji bab û kalan (*)

(*)- Destana Mihemed Axa Kelhokî- Şakir Epözdemir

 

Riataza

Derheqa nivîskar da

RIATAZA

Malpera nûçeyan derheqa kurdan û Kurdistanê da; Ji bo malûmatîyên zêde berê xwe bidine vê navnîşanê: [email protected]

Qeydên dişibine hev