Wî ji jiyanê û ji rewşa dinyayê ditirsiya û zêde hez nedikir

Wî ji jiyanê û ji rewşa dinyayê ditirsiya û zêde hez nedikir

Ali Gurdilî

 

Schopenhauer, ji jiyanê û ji rewşa dinyayê, gelekî ditirsiya û zêde, ji dinyayê hez nedikir. Ev qada ku xwezaya heywanî serwerê wê bû, jê re gelekî tirsdêr dihat. Piraniya candaran, nêçira candarên din dikirin, wan dixwarin û wiha dijiyan.

 

Herweha di her saniyeyêkê de, bi hezaran heywan hê ku sax in dihatine perçekirin û xwarin. Biwêja ”xwezaya ku bi lapûşk û diranbixwîn e” bi temamî, rastiyeke xwîndar e. Derheqê xwezaya mirovan de, ramanên Schopenhauerî gelekî dişibiya vê yekê.

 

Li her deverê, şîdet û bêedaletî hebû û her jiyana şexsî jî, ew trajedîya bêmane bû ku dê bi mirinê dawî bibûya.

 

Mirov, di temamiya jiyana xwe de koleyê xwestekên xwe bûn û dema yek dihat bidestxistin, yekê din dest pê dikir û yan jî, yeke din dikete dewsa wan. Ji ber vê yekê jî, mirov tu carê têr nedibûn û nabin.

 

Çavkanîya êşê (jan), tam jî ev hebûnatiya me bû. Çawa ku Spînoza wekî şahê panteîstan û John Locke jî wekî şahê lîberalan dihê naskirin, Schopenhauer jî wekî şahê bedbînan (reşbîn) hatiye nasîn û bi rastî jî, derheqê hebûna mirovî de gelekî bedbîn bûye.

 

Çavkanî: Feylesof & Philosophia

Riataza

Derheqa nivîskar da

Ali Gurdilî

Ali Gurdilî civaknasekî kurd e. Li Zaningeha Egeyê, beşa civaknasiyê û piştî çend salan zaningehê diqedîne. Nêzîkê 15 sal in hewl dide da ku di hindek warên zanistî û felsefî de bixebite. Heta niha gelek gotarên wî yên zanistî û felsefî di kovar û malperên kurdî de hatine weşandin. Gurdilî xwedî û berpirsiyarê Malper û Kovara Felsefevan e.

Qeydên dişibine hev